لزوم اندازه گیری هوش هیجانی و دلالت های ارتقاء تحصیلی خود به خود

لزوم اندازه گیری هوش هیجانی و دلالت های ارتقاء تحصیلی خود به خود

قسمتهایی از متن:

در این نوشته با استفاده از دو مقاله به بررسی دلالت های استفاده از فنون ارزشیابی توصیفی در نظام برنامه ریزی درسی با توجه به نظام موجود ارزشیابی تحصیلی و مقررات موجود ارتقاء تحصیلی در آموزش و پرورش كشور می پردازیم.
متاسفانه در ادبیات آموزشی موجود در كشور ما، امتحان كه نوعی اندازه گیری (Assessment) می باشد؛ با ارزشیابی (Evaluation) كه نوعی قضاوت است؛ یكسان پنداشته شده است. در حالیكه امتحاناتی كه در نظام فعلی ارتقاء تحصیلی در ایران با استفاده از مقیاس كمی (۲۰-۰) از دانش آموزان گرفته می شود تنها بخشی از قابلیت های هوش شناختی (IQ) دانش آموزان را می سنجد و در مورد اندازه گیری هوش هیجانی (Emotional Intelligence) اطلاعاتی را فراهم نمی آورد. لذا در این یادداشت به تدقیق پیرامون هوش هیجانی و ارتقاء تحصیلی می پردازیم. سید احمد جلالی در مقاله ای تحت عنوان “هوش هیجانی” كه در فصلنامه تعلیم و تربیت شماره مسلسل ۷۰ و ۶۹ منتشر شده، به كالبد شكافی این واژه پرداخته است.

در قسمت اول این یادداشت به نقل مستقیم مطالب ذیل از این مقاله پرداخته ایم:
۱٫ تعریف هوش هیجانی
۲٫ بررسی پیشینه نظری هوش هیجانی
۳٫ بررسی مطالعات انجام شده درباره هوش غیر شناختی
۴٫ مولفه های اصلی هوش هیجانی و عوامل تشكیل دهنده آنها

در قسمت دوم یادداشت به بررسی دلالت های ارتقاء خود به خود تحصیلی در نظام ارزشیابی تحصیلی ایران پرداخته ایم. محمد حسنی با مساعدت و همفكری هفت تن از همكارانش در دفتر ارزشیابی تحصیلی و تربیتی وزارت آموزش و پرورش به سفارش شورای عالی آموزش و پرورش مقاله ای تحت عنوان “ارتقاء خودكار قبولی تضمینی یا حذف مردودی” تهیه كرده است. در این مقاله معنی، كاربرد، دلایل، چالش ها و الزامات ارتقاء خود به خود در نظام ارزشیابی تحصیلی كشور با استفاده از شواهد پژوهشی و مطالعاتی و آئین نامه ها و مقررات تحصیلی تشریح شده است. (حسنی، بی تا )
در قسمت دوم این یادداشت به نقل مطالب ذیل از این مقاله پرداخته ایم:
۱٫ معنی ارتقاء خودبه خود
۲٫ دلایل و شواهد موید ارتقاء خود به خود
۲-۱- تعمیم و گسترش آموزش همگانی
۲-۲- توجه به تمامی عوامل موثر در افت تحصیلی
۲-۳- عوارض روحی و روانی مردودی
۲-۴- آموزش و پرورش جدید و دلالت های آن
۲-۵- امتحانات و عوارض آن
۲-۶- اعتبار و توان امتحان در سنجش اهداف
۲-۷- خسارت های اقتصادی نظام موجود ارزشیابی تحصیلی
۳٫ بررسی و نقد نظرهای طرفدارن نظام فعلی ارتقاء تحصیلی در ایران
۴٫ چالش ها و الزامات ارتقاء خود به خود

در انتهای یادداشت نیز فهرست منابع دو یادداشت و مقاله اخیر الذكر درج گردیده است.

چالش ها و الزامات ارتقاء تحصیلی خود به خود
علی رغم تمامی مباحث مطرح شده این تردید علمی وجود دارد كه ارتقاء خود به خود اكسیر و نوشداروی درد افت تحصیلی نیست به سخن دقیق تر باید دانست كه نه ارتقاء خود به خود و نه تكرار پایه فی نفسه نمی تواند مشكل دانش آموزان را در تسهیل یادگیری حل نماید( حسن زاده، ۱۹۹۸). درست است كه دانش آموزانی كه بدون یادگیری مطالب و مباحث به سطوح بالاتر یادگیری می روند در فهم، مفاهیم جدید تر دچار مشكل می شوند. در عین حال تكرار پایه موجب موفقیت بیشتر نخواهد شد و حتی عوارض و خطرات بیشتری دارد. در مورد نخست یعنی ارتقاء خود به خود، گرچه ممكن است دانش آموزان با اطلاعات كم و ناقص بالا آمده و مشكلات یادگیری آنها حل نشود، حداقل آسیب های روانی كمتری به همراه دارد.
اگر خواهان ایجاد مدارس سالم و شادی آفرین و رشد دهنده هستیم، تنها و صرفاً توجه به ارتقاء خود به خود، مشكلی از مشكلات ما را حل نمی كند. بلكه همانطور كه تجربه گذشته ی ما و چند كشور دیگر چون پاناما و پورتوریكو( حسن زاده، ۱۹۹۸) نشان می دهد، ناچار باید به اول خط بازگردیم. در مقابل می بیینیم در كشورهای دیگر ارتقاء خوودبه خود سالها با موفقیت اجرا شده و تداوم یافته است حتی كیفیت آموزشی آنها را بالا برده است بنابراین (اتخاذ سیاست ارتقاء تحصیلی خود به خود نیاز به زمینه ها و بسترهای مناسب دارد شاید بتوان این گونه تفسیر كرد كه ارتقاء خود به خود متغیری واسطه ای است كه بین متغیرهای دیگر قرار گرفته كه همه باهم موجب بهبود كیفیت آموزشی می شوند. بنابراین برای این كه ارتقاء تحصیلی خود به خود تاثیر مثبتی به همراه داشته باشد و موجب كاهش برخی مشكلات نظام آموزشی شود بهتر است به دنبال برخی تحولات و یا در راستای برخی تحولات باشد بدون وجود و حضور این تغییرات زمینه ساز و پشتیبان طرح ارتقاء خود به خود موفقیت اندكی به همراه خواهد داشت. …

خرید فایل