مقاله انسان کامل از نظر مولونا

مقاله انسان کامل از نظر مولونا

فهرست مطالب

مقدمه ۱

انسانی شناسی در مكتب عرفانی مولوی ۶

مراحل خلقت انسان ۷

درباره سلوك مولانا ۱۲

وضع انسانی و دریافت خود ۱۴

در جستجوی انسان ۱۴

نور ایمان ۱۶

انسان کامل ۲۰

سیر تکاملی انسان ۲۳

وضع انسانی و دریافت خود ۳۲

برداشت ۳۴

منابع و ماخذ ۳۵

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

قسمتهایی برگزیده از متن:

مقدمه

جلال الدین محمد بن بهاء الدین محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی معروف به مولوی یا ملای روم ، که نسبت وی به ابوبکر صدیق خلیفه و پدرش از سوی مادر، دخترزاده سلطان علاء‌الدین محمد خوارزمشاه می باشد. حضرت مولانا جلال الدین محمد بلخی مشهور به مولوی خداوندگار، رومی و ملای روم، در ششم ربیع الاول سال ۶۰۴ هـ. ق در بلخ، در یکی شهرهای افغانستان، پا به عرصه وجود گذاشت. پدرش بهاء الدین ولد (۵۴۳-۶۲۸ ه.ق) ملقب به سلطان العلماء ، یکی از بزرگان صوفیه و اعاظم عرفا بود که افلاکی خرقه او را به احمد غزالی نسبت می‌دهد و پدر مولانا مردی به حال و با ذوق کمال بوده است. کتاب مدّونی از مجالس و مواعظ او به نام «معارف بها ولد» به جا مانده که از نظر زیبایی و لطافت بیان، یکی از بهترین کتب نثر در زمینه عرفان به حساب می‌رود. این کتاب، مبانی خمیر مایه‌های فکری مولانا را تشکیل می داده است. …

مولوی، معتقد است انسانهای کامل آینه های شفاف و تمام نمای جان آدمی هستند، از این رو همراهی و هم نشینی با ایشان ضرورت حتمی پیمودن راه کمال می باشد.

مولانا بر این باور است که همنشینی با انسانهای کامل و پیروی از ایشان از جمله بهترین طاعات است که سالک حق جو را به شتاب در جاده کمال به پیش می برد و شرط توفیق در آن، یکی تسلیم محض بودن نسبت به راهنمایی های ایشان و دیگری صبر و استقامت است.

(ص ۱۰۷-۱۰۶)

مولوی در معرفی انسانهای کامل و پیران طریقت نیز راهنمایی های لازم را به سالکان حق جو ارائه نموده است. به نظر ایشان مقصود عارفان الهی از همراهی پیران طریقت همنشینی با انسانهای سالخورده و سپیدمو نمی باشد، بلکه مقصود همراهی و پیروی از پیران عقل و اندیشه است، خواه سپیدمو و خواه سیاه مو.

خرید فایل